Skip to content Skip to sidebar Skip to footer

Czy Gestalt – jako droga zawodowa jest dla mnie?

Czyli o wyborze szkoły, postawie terapeuty i gotowości na spotkanie z drugim człowiekiem

Decyzja o pójściu do szkoły psychoterapii rzadko bywa wyłącznie decyzją zawodową. Dla wielu osób to krok, który dotyka tożsamości, wartości i sposobu bycia w relacji z innymi ludźmi. Jeśli czytasz ten tekst, być może już wiesz, że chcesz pracować terapeutycznie, ale zastanawiasz się, “czy nurt Gestalt jest drogą, którą chcesz iść”.

To pytanie jest ważne, gdyż Gestalt to nie jest zbiór technik i metod pracy. To sposób życia.  To zaproszenie do patrzenia na człowieka i relację jako żywą, dynamiczną całość. To również sposób, w jaki terapeuta modyfikuje swoją obecność na rzecz klienta. 

Gestalt jako sposób myślenia o człowieku

Psychoterapia Gestalt wyrosła z przekonania, że człowiek jest całością — dynamiczną, zmienną, osadzoną w kontekście relacyjnym i środowiskowym. Nie da się oddzielić emocji od ciała, myśli od doświadczenia, jednostki od jej świata.

Dla przyszłego terapeuty oznacza to odejście od myślenia:

-„co z nim/nią jest nie tak?”

na rzecz pytania:

– „jak ta osoba organizuje swoje doświadczenie w kontakcie ze światem?”

„Być” terapeutą, nie tylko „pracować” jako terapeuta

Jednym z pierwszych zaskoczeń osób rozpoczynających szkołę Gestalt jest to, że nauka nie dotyczy wyłącznie pracy z klientem. Dotyczy, a czasem przede wszystkim,  sposobu bycia terapeuty. Związana jest z głębokim samorozwojem i poznawaniem siebie i swoich ograniczeń. Gdyż nie da się pracować głęboko z klientem, nie spotykając się wcześniej z sobą samym. Ponadto narzędziem pracy terapeuty jest on sam — jego obecność, uważność, zdolność do kontaktu. Można zatem powiedzieć, że rozwój osobisty nie jest „dodatkiem” do szkolenia, ale jego fundamentem.

Jeśli rozważasz Gestalt, warto zapytać siebie nie tylko, czy chcę pomagać ludziom, ale również,  czy jestem gotowa na proces własnej terapii. Czy interesuje mnie to, w jaki sposób ja wchodzę w relacje z ludźmi. Ponieważ Gestalt stawia pytanie nie tylko: “co klient przeżywa?”, ale również: jak ja przeżywam bycie z tym klientem w tej chwili?”. To podejście bywa bardzo rozwijające i bardzo wymagające.

Doświadczenie zamiast teorii (choć teorii też nie brakuje)

W Szkole Psychoterapii Gestalt w przeważającej większości uczymy poprzez doświadczenie. Oznacza to pracę warsztatową, ćwiczenia, eksperymenty, superwizje, pracę na żywym materiale relacyjnym. Teoria oczywiście również jest obecna, ale nie funkcjonuje w oderwaniu od praktyki i osobistego przeżycia.

Dla wielu osób to ogromna wartość. Dla innych — trudność.

Warto więc zapytać siebie czy jestem gotowa na naukę poprzez doświadczanie na sobie, na nieustające obserwowanie siebie i spotykanie się z własnymi, nie zawsze łatwymi częściami. 

Czy Gestalt jest drogą dla mnie?

Jeżeli:

– cenisz autentyczność i relacyjność,

– jesteś gotowa na długotrwały rozwój osobisty,

– interesujesz się fenomenologią, egzystencjalizmem,

– potrafisz być w procesie bez natychmiastowych odpowiedzi,

– chcesz pracować sobą, a nie „za pomocą siebie”

odpowiedź brzmi tak. 

Autor: Dagmara Danielczyk-Słomian

Zostaw swój komentarz